Blogia
Filohelenismo // Φιλελληνισμός

Música griega

La sábana - Kotsiras

ΤΟ ΣΕΝΤΟΝΙ  
 
Έχω το σεντόνι σου, το σεντόνι σου  
Το ’χω να με σκεπάζει  
Κι είναι η νύχτα θάλασσα, η νύχτα θάλασσα  
Που στα βαθιά με φωνάζει  
 
Μέρες ξημέρωσαν, τα δύσκολα πέρασαν  
Μα ο νους μου πίσω γυρνάει  
Φταίει το σεντόνι σου, το σεντόνι σου  
Που το άρωμά σου κρατάει  
 
Δε μετανιώνω, δε σου θυμώνω  
Μα αναρωτιέμαι που να ’σαι  
Μακριά μου τι φοράς  
Όταν κοιμάσαι  
 
Γύρω μου πράγματα, σκισμένα γράμματα  
Σκόρπια από δω και από κει  
Γίνονται θαύματα  
Μα στ’ άψυχα πράγματα  
Τι μπορεί να σωθεί  
 
Θα το παλέψω, θα ξαναπιστέψω  
Μα λόγο πια δεν κρατώ  
Φταίει αυτό το όχι σου  
Γι’ αυτό το όχι σου  
Όλα τ’ αρνιέμαι και εγώ  
 
Δε μετανιώνω, δε σου θυμώνω  
Μα αναρωτιέμαι που να ’σαι  
Μακριά μου τι φοράς  
Όταν κοιμάσαι  
 
Έχω το σεντόνι σου, το σεντόνι σου  
Σύννεφο που με τυλίγει  
Παίζω το τραγούδι σου, το τραγούδι σου  
Μα ο ουρανός δεν ανοίγει  
 
Δε μετανιώνω, δε σου θυμώνω  
Μα αναρωτιέμαι που να ’σαι  
Μακριά μου τι φοράς  
Όταν κοιμάσαι  
 
Δε μετανιώνω  
Μα όταν κρυώνω, αναρωτιέμαι που να ’σαι  
Μακριά μου τι φοράς  
Όταν κοιμάσαι

LA SÁBANA  
 
Tengo tu sábana, tu sábana  
Me estoy tapando con ella  
Y la noche es un mar, la noche un mar 
que me llama a las profundidades. 
 
Amanecen los días, han pasado las dificultades 
Pero mi mente vuelve atrás  
Tiene la culpa tu sábana, tu sábana 
que conserva tu aroma. 
 
No me arrepiento, no estoy enfadado contigo  
Pero me pregunto dónde estarás 
Lejos de mí, qué llevas puesto  
Cuando duermes 
 
A mi alrededor cosas, cartas rotas  
Tiradas aquí y allá. 
Suceden milagros  
Pero entre las cosas inanimadas 
qué puede salvarse. 
 
Lucharé, volveré a creer  
Pero ya no mantengo mi palabra  
Tiene la culpa ese “no” tuyo  
Por ese “no” tuyo  
Yo también lo niego todo  
 

No me arrepiento, no estoy enfadado contigo  
Pero me pregunto dónde estarás 
Lejos de mí, qué llevas puesto 
Cuando duermes.
 

Tengo tu sábana, tu sábana

que me envuelve como una nube  
Estoy tocando tu canción, tu canción 
Pero el cielo no se abre. 
 
No me arrepiento, no estoy enfadado contigo  
Pero me pregunto dónde estarás 
Lejos de mí, qué llevas puesto 
Cuando duermes.
 
No me arrepiento 
Pero cuando tengo frío me pregunto dónde estarás  
Lejos de mí, qué llevas puesto
Cuando duermes

Cada vez que me miras - Alkistis Protopsalti

ΑΛΚΗΣΤΗΣ ΠΡΩΤΟΠΣΑΛΤΗ  -  Κάθε φορά που με κοιτάζεις  
 
Κάθε φορά που με πληγώνεις

θέλω να τρέξω να κρυφτώ

απ’ όλα όσα εσύ δεν ξέρεις,

από τον άλλο μου εαυτό

μα όπου κι αν είμαι είσαι μαζί μου

και μ’αρρωσταίνει το γιατί

γιατί εκεί που κλαίει η αγάπη

ο εγωισμός κάνει γιορτή.  
 
Κάθε φορά που με τρομάζεις

με μια κουβέντα τυπική

θέλω να μπω να ταξιδέψω

στην αύρα μου την παιδική

μα όπου κι αν είσαι είμαι μαζί σου

και με πονάει το γιατί

γιατί εκεί που κλαίει η αλήθεια

η μοναξιά κάνει γιορτή.  
 
Μα αυτή η αγάπη

χάνει χρόνια,

χάνει λέξεις

χάνει όρκους

και στιγμές

Κι εγώ αντέχω

που δε σ’ έχω

κι όμως σ’έχω

Έλα σ’ αφήνω

στην καρδιά μου

αν το θες.

Αυτή η αγάπη

χάνει χρόνια. 
 
Κάθε φορά που με κοιτάζεις

παίρνω τον ήλιο αγκαλιά

κι όταν τα μάτια χαμηλώνεις

θέλω να πέσω στη φωτιά

μα όπου κι αν είσαι είμαι μαζί σου

και μη ρωτήσεις το γιατί

γιατί όταν βγαίνει ουράνιο τόξο

ο ουρανός κάνει γιορτή!

 
Αυτή η αγάπη...  
 
Κάθε φορά που με πληγώνεις

θέλω να τρέξω να κρυφτώ...

Cada vez que me haces daño

quiero correr a esconderme

de todo lo que tú no sabes,

de mi otro yo

pero esté donde esté, estás conmigo

y me enferma el porqué,

porque allí donde llora el amor

el egoísmo está de fiesta.  
 
Cada vez que me asustas

con una palabra típica 

quiero entrar para viajar

en mi aura infantil

pero estés donde estés, estoy contigo

y me enferma el porqué

porque allí donde llora la verdad

la soledad está de fiesta.  
 
Pero este amor

pierde años

pierde palabras

pierde promesas

y momentos

Y yo resisto

aunque no te tengo

y sin embargo te tengo

Ven, te dejo

en mi corazón

si lo quieres.

Este amor

pierde años. 
 
Cada vez que me miras

tomo al sol en mis brazos

y cuando bajas la mirada

quiero caer en el fuego

pero estés donde estés estoy contigo

y no preguntes el porqué

porque cuando sale el arcoiris

el cielo está de fiesta!

 
Este amor...  
 
Cada vez que me haces daño

quiero correr a esconderme...

Antonio Torres Heredia - García Lorca

Del poeta granadino Federico García Lorca... con música de Theodorakis y la voz de María Farantouri.

Mana mou Hellas - Mi madre Grecia

 Risa

Μάνα μου Ελλάς     Mi madre Grecia

Δεν έχω σπίτι πίσω για να ρθω
ούτε κρεβάτι για να κοιμηθώ
δεν έχω δρόμο ούτε γειτονιά
να περπατήσω μια Πρωτομαγιά

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα

Μα τώρα που ξυπνήσανε τα φίδια
εσύ φοράς τα αρχαία σου στολίδια
και δε δακρύζεις ποτέ σου μάνα μου Ελλάς
που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα

Μα τότε που στη μοίρα μου μιλούσα
είχες ντυθεί τα αρχαία σου τα λούσα
και στο παζάρι με πήρες γύφτισα μαϊμού
Ελλάδα Ελλάδα μάνα του καημού

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα

Μα τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι
εσύ κοιτάς τα αρχαία σου τα κάλλη
και στις αρενες του κόσμου μάνα μου Ελλάς
το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς.

No tengo casa a la que volver

ni cama para dormir,

no tengo calle ni barrio

para caminar un uno de mayo.

 

Las grandes palabras mentirosas

me las dijiste con tu primera leche.

 

Pero ahora que han despertado las serpientes

tú llevas puestos tus antiguos adornos,

y jamás derramas una lágrima, madre Grecia,

que a tus hijos los vendes como esclavos.

 

Las grandes palabras mentirosas

me las dijiste con tu primera leche.

 

Pero entonces cuando yo te hablaba de mi destino

te habías vestido con tus antiguos lujos

y en el bazar me tomaste como una gitana a un mono,

Grecia, Grecia, madre de la pena.

 

Las grandes palabras mentirosas

me las dijiste con tu primera leche.

 

Pero ahora que el fuego brota de nuevo

tú miras tus antiguas bellezas

y a las arenas del mundo, madre Grecia,

siempre transportas la misma mentira.

 

 

La versión griega de L'estaca de Lluis Llach

Τώρα-τώρα

Βασίλης  Παπακωνσταντίνου

Μουσική/Στίχοι: Lluis Llach / Πάνος Φαλάρας

Όπως και να ’ναι ο κόσμος

όσα κι αν έχει στραβά

έστω κι αν μείνω πια μόνος

πάντα θα φεύγω μπροστά

 

Όσα γραπτά κι αν θα κάψουν

στο φως δεν βάζουν φωτιά

όσες αλήθειες κι αν θάψουν

λεύτερη μένει η καρδιά

 

Όπως και να ’ναι τούτη η γη

θα ’μαι στην πρώτη τη γραμμή

όπως και τώρα, τώρα, τώρα

που είναι δίσεκτοι καιροί

 

Όπως και να ’ναι ο κόσμος

δεν θα σταθώ πουθενά

δεν καρτεράει ο χρόνος

πίσω ποτέ δεν γυρνά

 

Όπως και να ’ναι ο κόσμος

θα τραγουδώ στη ζωή

για να μερέψει ο πόνος

πρέπει να κλείσει η πληγή

 

Όπως και να ’ναι τούτη η γη

θα ’μαι στην πρώτη τη γραμμή

όπως και τώρα, τώρα, τώρα

που είναι δίσεκτοι καιροί

 

 

TORA-TORA (Ahora ahora)

Vasilis Papakonstantinu

Música/Letra: Lluis Llac/Panos Falaras

 

Sea como sea el mundo

Por muchos errores que tenga

Aunque yo me quede solo

Siempre huiré hacia delante

 

Por muchos escritos que quemen

A la luz no se le puede prender fuego

Por muchas verdades que entierren

El corazón permanece libre

 

Sea como sea esta tierra

Yo estaré en primera línea

Como ahora, ahora, ahora

Que son tiempos difíciles

 

Sea como sea el mundo

No me quedaré en ningún sitio

El tiempo no espera

Y nunca vuelve atrás

 

Sea como sea el mundo

Cantaré a la vida

Para que se aplaque el dolor

Tiene que cerrarse la herida

 

Sea como sea esta tierra

Yo estaré en primera línea

Como ahora, ahora, ahora

Que son tiempos difíciles.

Y ahora, a continuación, las letras catalana y castellana de L’estaca de Llach.

L’avi Siset em parlava
de bon matí al portal
mentre el sol esperàvem
i els carros vèiem passar.

Siset, que no veus l’estaca
on estem tots lligats?
Si no podem desfer-nos-en
mai no podrem caminar!

Si estirem tots, ella caurà
i molt de temps no pot durar,
segur que tomba, tomba, tomba
ben corcada deu ser ja.

Si jo l’estiro fort per aquí
i tu l’estires fort per allà,
segur que tomba, tomba, tomba,
i ens podrem alliberar.


Però, Siset, fa molt temps ja,
les mans se’m van escorxant,
i quan la força se me’n va
ella és més ampla i més gran.

Ben cert sé que està podrida
però és que, Siset, pesa tant,
que a cops la força m’oblida.
Torna’m a dir el teu cant:

L’avi Siset ja no diu res,
mal vent que se l’emportà,
ell qui sap cap a quin indret
i jo a sota el portal.

I mentre passen els nous vailets
estiro el coll per cantar
el darrer cant d’en Siset,
el darrer que em va ensenyar.

El abuelo Siset me hablaba
al amanecer, en el portal,
mientras esperábamos la salida del sol
y veíamos pasar los carros.

Siset: ¿No ves la estaca
a la que estamos todos atados?
Si no conseguimos liberarnos de ella
nunca podremos andar.

Si tiramos fuerte, la haremos caer.
Ya no puede durar mucho tiempo.
Seguro que cae, cae, cae,
pues debe estar ya bien podrida.

Si yo tiro fuerte por aquí
y tú tiras fuerte por allí,
seguro que cae, cae, cae,
y podremos liberarnos.


Pero, Siset, hace mucho tiempo ya,
las manos se me están desollando,
y en cuanto abandono un instante,
se hace más gruesa y más grande.

Ya sé que está podrida,
pero es que, Siset, pesa tanto,
que a veces me abandonan las fuerzas.
Repíteme tu canción.

El viejo Siset ya no dice nada;
se lo llevó un mal viento.
—él sabrá hacia adónde—,
mientras yo sigo bajo el portal.

Y cuando pasan los nuevos muchachos,
alzo la voz para cantar
el último canto de Siset
el último canto que él me enseñó.

PD: Gracias a nuestra amable colaboradora que se ha tomado la molestia de enviarme la canción de Papakonstantinou ya traducida y hasta de subir ella misma la canción a Youtube con una recopilación de fotos de Grecia de sus viajes. La traducción castellana del catalán tampoco es mía.  Saludetes.

PD PD: He intentado colocar los vídeos de otra manera, pero ahora Blogia sólo me permite hacerlo así.

"Eleni" de Haris Alexiou

15 - 10 -2008

Buscando otra cosa me he encontrado con la canción en cuestión... en boca de otra cantante (Rita Antonopoulou), pero he aquí la tenemos. He descubierto además que es de uno de mis compositores griegos favoritos, Thanos Mikroútsikos.

12-10-2008

He intentado encontrar un vídeo para la canción que traduzco hoy, pero en esta ocasión no me ha sido posible. Aun así, pongo la letra griega de la canción y su traducción en español, ya que una lectora del blog ha solicitado recientemente su traducción. Espero que le sirva lo que he hecho y que le guste. Se trata de Eleni de Haris Alexiou.

Ζούμε σ’ έναν κόσμο μαγικό
με φόντο την Ακρόπολη, το Λυκαβηττό
Γεμάτα τα μπαλκόνια, πολιτικά αηδόνια
Υποσχέσεις και αγάπες και πολύχρωμα μπαλόνια
για ευτυχισμένα χρόνια.

Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη
Η ζωή σου, να το ξέρεις, είναι επικηρυγμένη
Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο
κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει.

Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη.

Ζούμε σ’ ένα κόσμο μαγικό
Υποχθόνια δουλεύει με μοναδικό σκοπό
Να σε μπάσει στο παιχνίδι, τη ζωή σου πως θα φτιάξει
Να σου τάξει, να σου τάξει την ψυχή σου να ρημάξει.

Κι όταν φτάσει να ελέγχει της ελπίδας σου τον πόνο
δεν του φτάνει ετούτο μόνο
Με γλυκόλογα σε παίρνει απ’ το χέρι
Σε βαφτίζει της Ελλάδας νοικοκύρη.

Κι εκεί που λες αλλάξανε τα πράγματα και σηκώνεις το ποτήρι
Αρπάζει, κλέβει τ’ όνειρό σου και του κάνει χαρακίρι.

Vivimos en un mundo mágico

Con la Acrópolis, el Licabeto, de fondo.

Llenos los balcones, cívicos ruiseñores,

Promesas, amores y globos de colores

Para años de felicidad.

 

Y tú, Elena, y todas las Elenas

De la provincia, de la adormecida Atenas.

Tu vida, que lo sepas, tiene un precio.

Que mueras por Grecia es una cosa

Y otra es que ella te haga morir.

 

Y tú, Elena, y todas las Elenas

De la provincia, de la adormecida Atenas.

 

Vivimos en un mundo mágico,

En secreto trabaja con un único fin,

hacerte entrar en el juego, tu vida que pondrá en orden,

Prometerte, prometerte destrozar tu alma.

 

Y cuando llega a controlar el dolor de tu esperanza

No le basta sólo esto.

Con dulces palabras te toma de la mano,

Te bautiza como la señora madre de Grecia.

 

Y allí donde dices que las cosas cambiaron y alzas tu vaso

Atrapa, roba tu sueño y le hace el haraquiri.

 

 

¡Vamos a Hawai!

Vamos a cerrar el verano (aunque ya se acabó días ha) con una canción veraniega que ha estado sonando mucho por Grecia, cantada por la célebre Álkistis Protopsalti.

Estoy festiva quizás, sí, supongo que es lo normal en mi caso... esta es la primera entrada que escribo (mejor dicho, que publico, pues no es mía) como licenciada en Filología Clásica. Ya he dejado de ser estudiante de licenciatura, nuevos retos me esperan en este nuevo curso.

Puesto que tengo intenciones de dar clases en instituto, me toca este año enfrentarme al CAP (Certificado de Aptitud Pedagógica). Un año más vuelve a ser el último año de CAP... Por otra parte sigo con el griego en la escuela de idiomas y he decidido iniciar una nueva ruta por la senda de la lengua finesa, así como de la noruega, al tiempo que intentaré desempolvar mi inglés a través del That´s English. Y por supuesto voy a empezar a prepararme mis sesenta y ocho temas de oposiciones de griego, así que como veis, sigo completamente activa. Advierto también que mis conexiones a internet son cada vez menos numerosas y más fugaces a medida que pasa el tiempo, pero haré todo lo posible por seguir apareciendo por aquí, así como por cada uno de los blogs que a menudo visito y en los que, ocasionalmente, hago algún comentario. Y desde luego seguiré contestando los e-mails que me hagáis llegar, aunque en ocasiones tendréis que disculparme unos ligeros retrasos... ejem... Vergüenza

Una amable lectora del blog me hizo llegar el día 10 de septiembre el siguiente vídeo, con su letra en griego y su correspondiente traducción al castellano, sin la intención de figurar como la autora del artículo. Pero como no creo que sea justo que me apropie de los méritos ajenos, sí que hago constar que me limito a publicar un trabajo hecho por otra persona, al tiempo que desde aquí le agradezco el que me enviara tan amablemente la canción con su traducción ya hecha. También le tengo que pedir disculpas por hacerlo llegar al blog veinte días después de que ella me lo hiciera llegar a mí... ejem... Vergüenza

Aquí os dejo con la canción en cuestión:

ΠΑΜΕ ΧΑΒΑΗ

 

Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα
πάμε Χαβάη με μία ρόδα.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.

Τρέξιμο, λογαριασμοί και δουλειά,
άγχος, ακρίβεια, χρέη, δανεικά,
πάντοτε συνωστισμός μεσ΄ το τραμ
και πάντα εκεί το κινητό χτυπά.
Να μαγειρέψεις το πρωί,
ν΄απλώσεις ό,τι έχει πλυθεί,
να σιδερώσεις, να μαζέψεις, να σκουπίσεις πριν να΄ρθει.
Μετά να πάμε στη λαϊκή κι έπειτα ΟΤΕ,νερό ,ΔΕΗ
για να πληρώσω-give me a break!
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.

Θέλω βόλτες, ταξίδια, γλυκά, φαγητά,
να ξαπλώσουμε μπρούμυτα στην αμμουδιά.
Θέλω στην παραλία ν΄ανάψω φωτιά,
κολύμπι ωρών στα ρηχά ή στα βαθιά.
Θέλω να μαυρίσω και να μείνω έτσι πάντα,
με τον Enrique Iglesias να χορέψω labanda.
N΄αρπάξω το μικρόφωνο από μία μπάντα
και να φωνάξω "Θεέ μου αμήν".

Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα.
Πάμε Χαβάη με μία ρόδα.

 

Πήρα θαλάσσιο στρώμα, δυο-τρία μαγιό ακόμα,
μπρατσάκια και πετσέτες μ΄ ωραίο χρώμα.
Άμα θες έχω και βατραχοπέδιλα ακόμα,
με 30 δείκτη προστασίας κρέμα για το σώμα.
Δεν ξέρω ακριβώς τι άλλο θα πρέπει
να πάρω αφού έμεινα μ΄ άδεια τσέπη.
Σταματώ και στην τράπεζα να δω αν έχει λεφτά μα
ξέχασα το pin!
Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη,
τότε πάρε λεφτά απ’ το σπίτι.
Ναι, Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη
πάρε κι εσύ λεφτά απ’ το σπίτι.

VAMOS A HAWAI

 

Venga, vamos, sube a la moto

vamos a Hawai con una rueda.

Si estás en casa, prepárate para Hawai.

Vamos a un sitio donde no hayamos ido

pero no nos quedemos más en casa.

Si estás en casa, prepárate para Hawai.

Vamos a un sitio donde no hayamos ido

pero no nos quedemos más en casa.

 

Prisas, facturas y trabajo,

nervios, carestía, deudas, préstamos,

aglomeraciones siempre en el tranvía

y siempre suena allí el móvil.

Cocinar por la mañana,

tender lo que se ha lavado,

planchar, recoger, barrer antes de que llegue.

Después vamos al mercado y luego teléfono, agua, luz

para pagar –dame un respiro!

Si estás en casa, prepárate para Hawai.

Vamos a un sitio donde no hayamos ido

pero no nos quedemos más en casa.

Si estás en casa, prepárate para Hawai.

Vamos a un sitio donde no hayamos ido

pero no nos quedemos más en casa.

 

Quiero paseos, viajes, dulces, comidas,

tumbarnos boca abajo en la arena.

Quiero encender una hoguera en la playa,

nadar horas en aguas más o menos profundas.

Quero ponerme morena y quedarme así siempre,

bailar lambada con Enrique Iglesias.

Coger el micrófono de una banda

y gritar “Dios mío, amén”.

 

Venga, vamos, sube a la moto.

Vamos a Hawai con una rueda

 

Cogí un colchón de agua, dos o tres bañadores más,

flotadores y toallas con un color guapo.

Si quieres también tengo aletas,

crema corporal con índice de protección 30.

No sé exactamente qué más necesito

puesto que me quedé con los bolsillos vacíos.

Paro en el bando a ver si hay dinero pero

¡olvidé la contraseña!

Tomás, ¿estás en casa? Porque te llamo y comunica.

Si finalmente nos vamos a Hawai,

entonces coge dinero de casa.

Sí, Tomás, ¿estás en casa? Porque te llamo y comunica.

Si finalmente nos vamos a Hawai,

entonces coge dinero de casa.

Mikrí patrida - Dalaras

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά,
τα χρόνια μου είχαν ρίζες, ήταν δέντρα
που τα ’ντυσε με φύλλα η καρδιά
και τ’ άφησε ν’ ανθίζουν μες την πέτρα.
 
Δεν έκανα ταξίδια μακρινά,
οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση,
οι φίλοι μου φεγγάρια, ήταν νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει.
 
Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ,
η νύχτα, εσύ, το όνειρο της μέρας,
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή,
η γη μου εσύ, ανάσα μου κι αέρας
 
Δεν έκανα ταξίδια μακρινά,
ταξίδεψε η καρδιά, κι αυτό μου φτάνει,
σε όνειρα σ’ αισθήματα υγρά
το μυστικό τον κόσμο ν’ ανασάνει.
 
Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ,
η νύχτα, εσύ, το όνειρο της μέρας,
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή,
η γη μου εσύ, ανάσα μου κι αέρας.
 
No he hecho largos viajes,
Mis años tenían raíces, eran árboles
Que el corazón vistió con hojas,
Y dejó que florecieran dentro de la piedra. 
 
No he hecho largos viajes,
Los seres a los que he querido eran bosques,
Mis amigos eran lunas, islas, 
Que mi corazón estaba sediento por hallarlas.
 
Mi más largo viaje, tú, 
La noche, tú, el sueño del día.
Pequeña patria mi cuerpo y principio,
Mi tierra tú, mi aliento y mi aire.
 
No he hecho largos viajes,
Ha viajado mi corazón, y eso me basta,
en sueños y húmedas sensaciones
para respirar el mundo secreto.