Blogia
Filohelenismo // Φιλελληνισμός

Música griega

Canto General

Esta vez el vídeo mostrado no contiene una canción en griego, sino en español, unos versos correspondientes al Canto General de Pablo Neruda. Y entonces, ¿por qué la expongo en este blog? Se trata de una composición de Mikis Theodorakis, en la que intervienen cantando María Farandouri y Petros Pandis. Se trata de otra relación existente entre la cultura griega y la hispana, de las tantas que podríamos encontrar. 

Doy las gracias (con bastante retraso, por cierto, así que pido perdón) a Benito, que me hizo llegar el vídeo con su letra a través del correo electrónico, allá por el mes de junio.

A continuación expongo los versos de la pieza musical mostrada:

La United Fruit Co.

Cuando sonó la trompeta, estuvo

todo preparado en la tierra,

y Jehová repartió el mundo

a Coca Cola Inc., Anaconda,

Ford Motors y otras entidades:

la Compañía Frutera Inc.

se reservó lo más jugoso,

la costa central de mi tierra,

la dulce cintura de América.

Bautizó de nuevo sus tierras,

Como “Repúblicas Bananas”,

y sobre los muertos dormidos,

sobre los héroes inquietos

que conquistaron la grandeza,

la libertad y las banderas,

estableció la ópera bufa:

enajenó los albedríos,

regaló coronas de César,

desenvainó la envidia, atrajo

la dictadura de las moscas,

moscas Trujillos, moscas Tachos,

moscas Carías, moscas Martínez,

moscas Ubico, moscas húmedas

de sangre humilde y mermelada,

moscas borrachas que zumban

cubre las tumbas populares,

moscas de circo, sabias moscas,

entendidas en tiranía.

 

Entre las moscas sanguinarias

la Frutera desembarca,

arrasando el café y las frutas,

en sus barcos que deslizaron

como bandejas el tesoro

de nuestras tierras sumergidas

 

Mientras tanto, por los abismos

azucarados de los puertos,

caían indios sepultados

en el vapor de la mañana:

un cuerpo rueda, una cosa

sin nombre, un número caído,

un racimo de fruta muerta

derramada en el pudridero.

 

Gia ena leptó - Por un minuto (también de Anna Vissi)

Για ένα λεπτό / Άννα Βίσση  --  Por un minuto - Anna Vissi

Είναι τα μάτια σου που είναι σαν ουρανός,
Μια πόλη του βορά στο βλέμμα σου χωρά.
Είναι ο ήλιος σου που είναι ο πιο φωτεινός στη γη

Είναι τα χείλη σου που λέγανε σ’ αγαπώ
Μου έβαλαν φωτιά, μα έφυγαν μακριά.
Είναι τ’ αστέρια σου που περιμένω να δω ξανά

Να μπορούσα να ’μουν θάλασσα εγώ
στη Θεσσαλονίκη να ’ρθω να σε βρω.

Είναι τα μάτια σου που είναι σαν ουρανός
όταν χορεύουμε σαν δυο πλανήτες στο φως.
Είναι το γέλιο σου,είναι το δάκρυ σου
είναι οι μέρες σου,είναι τα βράδια σου.

Είναι τα χείλη σου που λέγανε σ’ αγαπώ
μου έβαλαν φωτιά, μα έφυγαν μακριά.
για μια σου λέξη μόνο τραγουδάω και ζω ξανά.

Για ένα λεπτό
θέλω να φύγουμε σε κάποιο αστέρι.
Ένα λεπτό
αυτά που ξέρουμε, κανείς δε ξέρει.
Να μπορούσα να ’μουν θάλασσα εγώ
στη Θεσσαλονίκη να ’ρθω να σε βρω
Για ένα λεπτό.

Είναι το άρωμά σου που ποτέ δε ξεχνώ
και μια φωτογραφία που ’χει μείνει εδώ.
Είναι όσα ζήσαμε, όσα αφήσαμε
όσα κρατήσαμε και όσα σβήσαμε.
Είναι τα μάτια σου που είναι σαν ουρανός,
Μια πόλη του βορά στο βλέμμα σου χωρά.
Είναι ο ήλιος σου που με γεμίζει με φως ξανά

Για ένα λεπτό
θέλω να φύγουμε σε κάποιο αστέρι.
Ένα λεπτό
αυτά που ξέρουμε κανείς δε ξέρει.
Να μπορούσα να ’μουν θάλασσα εγώ
στη Θεσσαλονίκη να ’ρθω να σε βρω
Για ένα λεπτό.

Να μπορούσα να ’μουν θάλασσα εγώ
στη Θεσσαλονίκη να ’ρθω να σε βρω.

Για ένα λεπτό...

Να μπορούσα να ’μουν θάλασσα εγώ
στη Θεσσαλονίκη να ’ρθω να σε βρω.

Por un minuto - Anna Vissi

Tus ojos son como el cielo,

una ciudad del norte avanza en tu mirada.

Tu sol es el más luminoso de la Tierra.

 

Son tus labios los que decían "te quiero",

me echaron fuego, pero se marcharon lejos.

Son tus estrellas las que espero ver de nuevo.

 

Ojalá yo pudiera ser mar

para ir a Tesalónica a tu encuentro.

 

Son tus ojos que son como el cielo

cuando bailamos como dos planetas, en la luz.

Es tu risa, es tu lágrima,

son tus días, son tus noches.

 

Son tus labios los que decían "te quiero"

me echaron fuego, pero se marcharon lejos.

Son tus estrellas las que espero ver de nuevo.

 

Por un minuto

quiero que nos vayamos a alguna estrella.

Un minuto,

eso que tú y yo sabemos, nadie lo sabe.

Ojalá yo pudiera ser mar

para ir a Tesalónica a tu encuentro,

por un minuto.

 

Es tu perfume del que jamás me olvido

y una fotografía que se ha quedado aquí.

Es cuanto hemos vivido, cuanto hemos dejado

cuanto hemos conservado y cuanto hemos borrado.

Son tus ojos que son como el cielo,

una ciudad del norte avanza en tu mirada.

Es tu sol que me llena de luz de nuevo.

 

Por un minuto

quiero que nos vayamos a alguna estrella.

Un minuto,

eso que tú y yo sabemos, nadie lo sabe.

Ojalá yo pudiera ser mar

para ir a Tesalónica a tu encuentro,

por un minuto.

Kanenas- Anna Vissi

Ενα σύννεφο περαστικό ήταν κι αυτό καρδιά μου,
βροχούλα καλοκαιρινή,
μα δε ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία τη δικιά μου
στοιχήματα να χάνω στο΄χω πει.
Εμείς θα είμαστε μαζί.

Κανένας μωρό μου δεν μπαίνει ανάμεσά μας,
σκοτώνω σου λέω για χάρη του έρωτά μας,
κανένας στο κόσμο εμπόδιο δεν θα γίνει,
τίποτα εμάς τους δυό δεν μας χωρίζει.

Κανένας μωρό μου δεν μπαίνει ανάμεσά μας,
σκοτώνω σου λέω για χάρη του έρωτά μας,
κανένας στο κόσμο εμπόδιο δεν θα γίνει,
τίποτα εμάς τους δυό δεν μας χωρίζει.

Οχι... όχι... το χέρι δεν στο αφήνω.
Οχι... όχι... δεν πάω πουθενά.

Είμαστε θνητοί και είναι ανθρώπινο να κάνω λάθη
μα υπάρχουν ελαφρυντικά.
Μη πιστεύεις οτι μεταξύ μας κάτι έχει αλλάξει,
στ΄ορκίζομαι όλα είναι όπως παλιά.
Εσύ είσαι απ΄όλα πιο ψηλά

Κανένας μωρό μου δεν μπαίνει ανάμεσά μας,
σκοτώνω σου λέω για χάρη του έρωτά μας,
κανένας στο κόσμο εμπόδιο δεν θα γίνει,
τίποτα εμάς τους δυό δεν μας χωρίζει

Κανένας μωρό μου δεν μπαίνει ανάμεσά μας,
σκοτώνω σου λέω για χάρη του έρωτά μας,
κανένας στο κόσμο εμπόδιο δεν θα γίνει,
τίποτα εμάς τους δυό δεν μας χωρίζει.

Οχι... όχι... το χέρι δεν στο αφήνω.
Οχι... όχι... δεν πάω πουθενά.

Κανένας μωρό μου δεν μπαίνει ανάμεσά μας,
σκοτώνω σου λέω για χάρη του έρωτά μας,
κανένας στο κόσμο εμπόδιο δεν θα γίνει,
τίποτα εμάς τους δυό δεν μας χωρίζει.

Una nube pasajera fue también eso, mi corazón,

una lluvia de verano,

mas no encaja con mi propia idiosincrasia

perder apuestas, te lo tengo dicho.

Nosotros estaremos juntos.

 

Nadie, cariño, se interpone entre nosotros,

te digo que podría llegar a matar por nuestro amor.

Nadie en el mundo será un obstáculo,

nada nos puede separar a nosotros dos.

 

No... no... la mano no te la dejo

No... no... no voy a ningún lado

 

Somos mortales y es humano equivocarse

mas existen atenuantes.

No creas que entre nosotros dos algo ha cambiado,

te juro que todo sigue como antes,

tú estás por encima de todo.

 

Nadie, cariño, se interpone entre nosotros,

te digo que podría llegar a matar por nuestro amor.

Nadie en el mundo será un obstáculo,

nada nos puede separar a nosotros dos. [bis]

 

No... no... la mano no te la dejo

No... no... no voy a ningún lado

 

Nadie, cariño, se interpone entre nosotros,

te digo que podría llegar a matar por nuestro amor.

Nadie en el mundo será un obstáculo,

nada nos puede separar a nosotros dos.

 

Anna Vissi es una cantante grecochipriota que es conocida como la Madonna griega, empezó en el mundo de la música allá por 1973, y hasta ahora es la que más discos ha vendido en Grecia. Es la cantante de música moderna más internacional de Grecia, y muy popular en los Estados Unidos. En 2006 participó en el Festival de Eurovisión representando a Grecia, con "Everything", y era su tercera vez en dicho festival. La primera vez que apareció en él fue en 1980, representó a Grecia. En 1982 representó a Chipre, su país natal.

No me cabe ninguna duda de que la mayoría de visitantes del blog ya la conocerán de sobra, y muchos aficionados a su música quizás echaran de menos alguna canción suya en este espacio: desde luego hay gente que me lo ha pedido, así que aquí está, una de mis canciones favoritas de Vissi.

 

Eres la noche con los enigmas - Haris Alexiou

 

Κρύωνα και σκέπασαν το σώμα μου
τα δυο σου βλέφαρα.
Δίψασα και μ’ έλουσαν του γέλιου σου
τα δροσερά νερά.

Καλέ μου,
είσαι ο ήλιος που ονειρεύομαι
και τ’ αστέρι που πορεύομαι.
Είσαι η μέρα με τα κύματα
και η νύχτα με τα αινίγματα.

Είσαι όλα κι άλλα τέσσερα
κι έχω μάτια δεκατέσσερα,
μη σε χάσω γιατί χάθηκα
λουλουδάκι και μαράθηκα.

Πες μου αγαπημένε μου τ’ αγάλματα
τι λεν με τα πουλιά
Πες μου για τα σύννεφα, το σούρουπο
και τα τρελά φιλιά

 

Tenía frío y cubrieron mi cuerpo

Tus dos párpados.

Tenía sed y me empaparon de tu risa

Las frescas aguas.

 

Mi bien,

Eres el sol con el que sueño

Y la estrella por la que camino.

Eres el día con las olas

Y la noche con los enigmas.  

 

Lo eres todo y aun cuatro cosas más,

Y yo tengo catorce ojos,

No te vaya a perder, porque yo me perdí,

Cariño, y de pena me consumí.

 

Dime, querido, qué dicen las estatuas

Con las aves.

Háblame sobre las nubes, el crepúsculo

Y los besos que enloquecen.

O dikos mou o dromos - Mi propio camino

 

 

Τ όνομά μου μες στις λίστες απ τα πλοία,
στα αεροπλάνα, στα φτηνά ξενοδοχεία.
Η φυγή στο πρόσωπό μου χαραγμένη,
και μου λες εσύ πως είμαστε δεμένοι.

Δεν μπορεί να με κρατήσει ο εαυτός μου,
σε κανέναν δεν ανήκω, είμαι δικός μου.
Το σπασμένο ουρανό σου μη μου δώσεις,
σ αγαπώ κι έτσι μπορεί να μ εξοντώσεις,
σ αγαπώ κι έτσι μπορεί να μ εξοντώσεις.

Ο δικός μου ο δρόμος
μ έχει χρόνια διαλέξει,
στην οδό γράφει "μόνος",
επικίνδυνη λέξη.
Ο δικός μου ο δρόμος
δε μου δείχνει αστέρι,
για αγάπη μου δίνει
μια βαλίτσα στο χέρι.

Στον αέρα τριγυρνάω δίχως λόγο
κι αγκαλιάζομαι τις νύχτες με το φόβο.
Ποιο κομμάτι γης μπορεί να με κρατήσει
αφού η σκέψη μου με έχει εξορίσει;

Διαδρομές πάντα στις ίδιες υποσχέσεις,
μη μου λες πως μ αγαπάς και θα με δέσεις.
Θα ξεφύγω απ της ζωής τις χαραμάδες,
πάντα μόνος θα μαι μέσα σε χιλιάδες,
πάντα μόνος θα μαι μέσα σε χιλιάδες.

Ο δικός μου ο δρόμος
μ έχει χρόνια διαλέξει,
στην οδό γράφει "μόνος",
επικίνδυνη λέξη.
Ο δικός μου ο δρόμος
δε μου δείχνει αστέρι,
για αγάπη μου δίνει
μια βαλίτσα στο χέρι

 

Se halla mi nombre en las listas de los barcos,

En los aviones, en los hoteles baratos.

El exilio trazado en mi rostro,

Y me dices tú que estamos atados.

 

No me puedo contener a mí mismo,

A nadie pertenezco, soy mío.

Tu cielo roto no me lo des.

Te quiero y de esta manera me puedes destruir,

Te quiero y de esta manera me puedes destruir.

 

Mi propio camino

Me ha escogido hace años,

En la calle está escrito “solo”,

Palabra peligrosa,

Mi propio camino

No me muestra una estrella,

Por amor me entrega

Una maleta en la mano.

 

Sobre el aire vago errante sin razón

Y durante la noche estoy abrazado al miedo.

¿Qué pedazo de tierra puede retenerme,

Ya que mi pensamiento me ha desterrado?

 

Recorridos siempre sobre las mismas promesas,

No me digas que me amas y que te atarás a mí,

Voy a escapar de los resquicios de tu vida,

Siempre estaré solo entre millares,

Siempre estaré solo entre millares.

 

Mi propio camino

Me ha escogido hace años,

En la calle está escrito “solo”,

Palabra peligrosa,

Mi propio camino

No me muestra una estrella,

Por amor me entrega

Una maleta en la mano.

 

Πασχάλης Τερζής // Pasjalis Terzís

 

 

En el principio de las canciones

Στην αρχή των τραγουδιών Νίκος Ξυδάκης

Αχ, στην αρχή των τραγουδιών
το αχ είναι γραμμένο.

Είναι γλυκό είναι πικρό
είναι κι ονειρεμένο.

Αχ συ που φεύγεις, πού τραβάς
πού πας και ξεμακραίνεις.

Ώρες, στα ρυάκια χάνεσαι
κι ώρες, στα όρη βγαίνεις.

Αχ, τα τραγούδια είν’ ευχή
και πάρε την μαζί σου.

Στ’ αρώματα, στα χρώματα
στις μουσικές χαρίσου.

En el principio de las canciones Nikos Xydakis

Ay, en el principio de las canciones

el ay está escrito.

Es dulce, es amargo

y es también soñado.

Ay, tú que te marchas, que te vas,

que te vas y te alejas.

Algunas horas te pierdes en los riachuelos

y otras horas sales a las montañas.

Ay, las canciones son una bendición,

tómala contigo.

Entre los aromas y colores

de la música alégrate.

 

Tus fotos conservo para vivir - Yannis Ploutarchos

 

 

Τις φωτογραφίες σου κρατάω για να ζήσω - Tus fotos conservo para vivir

 

Την ώρα που μου έλεγες θα φύγεις μακριά μου
ένιωσα πως σταμάτησαν οι χτύποι της καρδιάς μου,
πριν γίνει το όνειρο καημός κρατάω μια ελπίδα
σαν φυλαχτό στο στήθος μου πριν έρθει η καταιγίδα.

Τι πήρες από μένανε δεν στα ζητάω πίσω,
μα τις φωτογραφίες σου κρατάω για να ζήσω.
Nα ήταν ένα ψέμα σου ο πιο μεγάλος πόνος
παρά αυτόν που άφησες και είμαι τώρα μόνος

Να άκουγα ξημερώματα ξανά τα βήματά σου,
να μου έλεγες με κλάματα πέρασε η βραδιά σου,
κι εγώ με μία μολυβιά τα λάθη σου να σβήσω.
το δρόμο να έχω ανοιχτό για να έρθεις πάλι πίσω

 

En el momento en que me decías que te irías lejos de mí

Sentí cómo se detuvieron los latidos de mi corazón,

Antes de que se convierta el sueño en aflicción conservo una esperanza

Como un talismán en mi pecho antes de que llegue la tormenta.

 

Lo que has tomado de mí no lo pido de vuelta,

Pero tus fotografías las conservo para vivir.

Sería una mentira tuya el más grande dolor,

Pese a eso que has dejado y ahora estoy solo.

 

Ojalá escuchara de nuevo al amanecer tus pasos,

Que me dijeras entre lágrimas que se pasó tu noche,

Y yo con un lapicero borrara tus errores,

Y tuviera abierto el camino para que volvieras otra vez.

 

Γιάννης Πλούταρχος // Yannis Ploutarchos

El cigarro - Kotsiras

ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ 
 
Χάραξε και δε νυστάζω, σκέφτομαι τι μου ’πες χτες  
Άσε με να σε κοιτάζω κι άμα ξημερώσει ό,τι θες  
 
Γύρισε να σ’ αγκαλιάσω, τώρα ξέρω πως δε φταις  
Άσε με να σε χορτάσω κι άμα βγει ο ήλιος ό,τι θες  
 
Στο τσιγάρο που κρατώ, στον ένα μου Θεό  
να μη δώσει να ξημερωθώ  
Στο κορμί αυτό τ’ αγγελικό, στο στόμα που φιλώ 
έτσι μιά ζωή θα σ’ αγαπώ  
 
Ξάπλωσε να σε κρατήσω, κλείσαν όλες οι πληγές  
Άσε με να σε κοιμήσω, κι αύριο για σένα ό,τι θες  
 
Γύρισε να σ’ αγκαλιάσω, τώρα ξέρω πως δε φταις  
Άσε με να σε χορτάσω κι άμα ξημερώσει ό,τι θες  
 
Στο τσιγάρο που κρατώ...


EL CIGARRILLO 
 
Amaneció y no tengo sueño, pienso en lo que me dijiste ayer 
Déjame que te mire y cuando amanezca haré lo que quieras.  
 
Vuélvete para que te abrace, ahora sé que no tienes la culpa 
Deja que me sacie de ti y cuando salga el sol lo que quieras  
 
Por el cigarro que tengo en la mano, por uno de mis dioses 
que no me permita despertar  
Por ese cuerpo angelical, por la boca que beso  
así te amaré toda la vida  
 
Túmbate para que te guarde, se han cerrado todas las heridas  
Déjame que te duerma y mañana haré por ti lo que quieras  
 
Vuélvete para que te abrace, ahora sé que no tienes la culpa 
Deja que me sacie de ti y cuando salga el sol lo que quieras 
 
Por el cigarro que tengo en la mano...