Blogia
Filohelenismo // Φιλελληνισμός

Música griega

¿Dónde están aquellos años? - Dalaras

Πήγα στα μέρη που σε είχα πρωτοδεί,
μικρό κορίτσι ήσουν κι ήμουνα παιδί.

Πού ’ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια,
που ’χες λουλούδια μες στην καρδιά.
Πού ’ναι η αγάπη, γλυκιά μου αγάπη,
να μας ζεστάνει στην παγωνιά

Στ’ αρχοντικό σου το σπιτάκι το φτωχό
ήρθα να κλάψω με παράπονο πικρό.

Πού ’ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια,
που ’χες λουλούδια μες στην καρδιά.
Πού ’ναι η αγάπη, γλυκιά μου αγάπη,
να μας ζεστάνει στην παγωνιά.

Κλεισμένη η πόρτα και χαμένα τα κλειδιά
βρέχει στους δρόμους και στην άδεια μου καρδιά.

Πού ’ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια,
που ’χες λουλούδια μες στην καρδιά.
Πού ’ναι η αγάπη, γλυκιά μου αγάπη,
να μας ζεστάνει στην παγωνιά.

"He ido a lugares donde ya te había visto antes

Eras una pequeña muchacha, y yo era un niño.

 

¿Dónde están aquellos años, hermosos años,

En que tenías flores en el interior de tu corazón?

¿Dónde está el amor, mi dulce amor,

Para que nos dé calor en medio de la helada?

 

A tu pobre casita señorial

Con un amargo quejido he venido a llorar.

 

¿Dónde están aquellos años, hermosos años,

En que tenías flores en el interior de tu corazón?

¿Dónde está el amor, mi dulce amor,

Para que nos dé calor en medio de la helada?

 

Puerta cerrada y perdidas las llaves,

Llueve en las calles

Y en mi corazón vacío.

 

¿Dónde están aquellos años, hermosos años,

En que tenías flores en el interior de tu corazón?

¿Dónde está el amor, mi dulce amor,

Para que nos dé calor en medio de la helada?"

Sobre el concierto de Haris

Sobre el concierto de Haris

Un amable lector nos ha ofrecido su visión del concierto de Haris Alexiou en Barcelona. Desde aquí gracias por su artículo a Benito Navarro. También la foto la ha facilitado él mismo. A continuación dejo su artículo:

EL ADMIRADOR ESTÁ INQUIETO

"El admirador está inquieto. Hoy es 10 de junio y Haris Alexiou canta en el Palau de la Música de Barcelona. Son 160 los kilómetros que la separan del lugar de la cita. La huelga de transportes le puede impedir o perturbar el acontecimiento. Sin embargo parece que Apolo desde el Parnaso ha debido de influir para que en las horas previas al concierto la selección española de fútbol debute en la Eurocopa. Los accesos a Barcelona están despejados, poco tráfico y ni rastro de los huelguistas.

Ya en los aledaños del Palau se comienza a oír hablar griego, como acostumbra a ocurrir en los conciertos de cantantes helénicas. La sala se presenta con un esplendor renovado. Se apagan las luces y se hace el silencio. Aparecen nueve músicos: piano, teclados, batería, percusión, bouzuki, violín, guitarras, contrabajo, flauta travesera y clarinete. El admirador reconoce a algunos de ellos como componentes del grupo que acompañó a Haris en el concierto homenaje a Manos Loizos en el teatro Herodes Atticus, en las faldas de la Acrópolis.

Haris Alexiou entra en escena y el público reconoce ampliamente su larga trayectoria. Cuenta que lamentablemente desconoce la lengua de los asistentes, pero que en su próxima visita aprenderá algo. Añade que además de oirla a ella, oirán también a una cantante de nombre irrepetible, a Mª del Mar Bonet, y por último cómo canta el pueblo griego, pues se ha dado cuenta de que hay compatriotas suyos en la sala.

La cantante no necesita calentar al público, ya que desde el inicio la acompañan con palmas rítmicas en determinadas canciones. El nivel emocional de los asistentes está ya muy alto. Aparece Mª del Mar Bonet y el espectador siente que es un momento único. Las dos divas cantando al unísono una canción.

Después de interpretar unas canciones de Manos Loizos, Haroula da un descanso al ritmo cardiaco del espectador dejando en escena al cantante desconocido. La vuelta renueva el entusiasmo del público griego que corea sus canciones. “S’agapó, s’agapó” consigue oir el admirador, entre los gritos del público.

Pero también da cancha a los nativos del lugar para corear “Teli, teli, teli” o “Matia mou, matia mou”. No sabe ella que muchos también han cantado algunas de sus canciones en un idioma que levemente quiere ser griego o simplemente tarareado “To tango tis Νefelis”.

Al cabo de casi dos horas de concierto, Haris acaba, cómo no, con “Ola se thimizoun” y dos bises. Las luces se encienden y el público se retira resignado, pero recompensado generosamente. Y es que el calor y la emoción del directo no tienen igual.

En la oscuridad de la noche, el admirador se aleja de Barcelona en su automóvil, de cuyas entrañas surgen de nuevo canciones de Haroula, Malamas, Ionannidis y Eleftheria Arvanitaki".

Alkistis Protopsalti

Hoy pongo una canción de otra de las grandes divas griegas (y que aún no había aparecido hasta el momento en este blog), Álkistis Protopsalti. Nacida en Alejandría (Egipto), de padres griegos, allí vivió hasta los siete años de edad, y un pequeño período en Suez. Se trasladaron posteriormente a Atenas. Su primer disco oficial apareció en 1977 y desde entonces no ha dejado de grabar y dedicarse a la música, por lo cual goza de una amplia producción discográfica, así como de una gran fama y reconocimiento en Grecia. Quisiera poner, más adelante, más canciones de esta cantante, pero de momento dejaré una.

Ὀλα αυτά που φοβάμαι Todo esto de lo que tengo miedo

Τα γιατί που μείναν πίσω
ρίζες βγάλαν μέσα στα όνειρα μου.
Όποιο μέλλον και να ζήσω
πάντα βρίσκω παρελθόν μπροστά μου.

Κι όλα αυτά που φοβάμαι...
Όλα αυτά που φοβάμαι είναι ακόμα εδώ.

Σαν κερί που λιώνει
Η αγάπη καίει και λυτρώνει,
Ιερό και Μέκκα το χθες που κρύβει μια γυναίκα.
Να σε δω να γελάς
Μου φτάνει απόψε για να ξαναρχίσω
Να πετάξω ψηλά
Να ανοίξω μόνη φτερά

Η ταχύτητα του χρόνου
στάχτη αφήνει πάνω στο κορμί μου.
Ό,τι απέμεινε δικό μου
το ‘χει πια ξεχάσει η αφή μου.

Κι όλα αυτά που φοβάμαι είναι ακόμα εδώ

Όποιο μέλλον και να αγγίξω
πάντα βρίσκω παρελθόν μπροστά μου.

Los porqués que han quedado atrás

Han echado raíces en mis sueños.

Cualquiera que sea el futuro que vaya a vivir

Siempre encuentro pasado ante mí.

 

Y todo esto de lo que tengo miedo…

Todo esto de lo que tengo miedo está aún aquí.

 

Como una vela que se derrite

El amor quema y redime.,

Sanctasanctórum y Meca que esconde una mujer.

Verte sonreír

Me basta esta noche para volver a empezar,

Volar alto,

Abrir yo sola las alas.

 

La velocidad del tiempo

Deja ceniza sobre mi cuerpo.

Lo que quedaba que era mío

Ya lo ha olvidado mi tacto.

 

Y todo esto de lo que tengo miedo está aún aquí.

 

Cualquiera que sea el futuro que yo toque

Siempre encuentro pasado ante mí.

Nada está perdido -- Manos Loizos

Haris Alexiou, Alkinoos Ioannidis y Socratis Málamas... música de Manos Loizos y letra de Manolis Rasoulis.

Τίποτα δεν πάει χαμένο Nada está perdido

Σχεδόν πενήντα χρόνια βάσανα και διωγμοί
Τώρα στη μαύρη αρρώστια ανάξια πλερωμή
Τώρα στη μαύρη αρρώστια ανάξια πλερωμή

Το δίκιο του αγώνα πολλά σου στέρησε
μα η ζωή λεχώνα ελπίδες γέννησε ] 2x

Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί

Ποτέ δε λες η μοίρα πως σε αδίκησε
μα μόνο η ιστορία αλλιώς σου μίλησε ] 2x

Σκυφτός στα καφενεία, στους δρόμους σκεφτικός
μα χτες μες στην πορεία περνούσες γελαστός ] 2x

Τίποτα δεν πάει χαμένο...

Τίποτα δεν πάει χαμένο...

 

Casi cincuenta años de sufrimientos y persecuciones

[Ahora en la negra enfermedad, pago indigno] [bis]

 

Su legítima lucha

te ha privado de muchas cosas.

[Mas la parturienta vida esperanzas engendró] [bis]

 

Nada está perdido en tu vida perdida.

Tu sueño resucito

y cada uno de tus porqués.

 

Nunca dices que el destino

ha sido injusto contigo,

[mas solo la historia te habló de un modo diferente] [bis]

 

Inclinado en las cafeterías,

pensativo en las calles,

[pero ayer en tu marcha pasabas sonriente] [bis]

Conciertos de Elefthería Arvanitaki y Haris Alexiou

Con un poco de retraso, pero a tiempo aún, os pongo el enlace con la información sobre los conciertos que dará este año Elefthería en España, y para conseguir las entradas, pulsando el enlace de la ciudad que os interese:

 

Viernes, 25 Abril - Concierto: Castellón
Sábado, 26 Abril - Concierto: La Coruña
Lunes, 28 Abril - Concierto: Zaragoza

Jueves, 1 Mayo - Concierto: Donostia - San Sebastián

 

Sobre Haris Alexiou, amplío la información: puse una entrada anunciando que el 11 de junio estará en Madrid. Pues bien, el 10 de junio dará concierto en Barcelona:

Martes, 10 Junio - Concierto: Barcelona

Miércoles, 11 Junio - Concierto: Madrid

 

Yannis Kotsiras

Yannis Kotsiras

A petición de una lectora del blog, dedico esta entrada al músico Yannis Kótsiras, quien nació y creció en Atenas. Comenzó en el mundo de la música en 1990, cantando rebétiko y canción popular.

 

Su primer disco en solitario salió en 1996, Inocente culpable, con música de Panayotis Kalantzópulu y de Evanthía Rebútsika, y letras de Ares Davarakis. Le siguen, en 1997, Sólo un beso (dos veces disco de platino), con música de Evanthías Rebútsika y letras de Eleni Zioga; en 1999 Ángel guardián (disco de platino), con música de Andonis Mitzelos y letras de Eleni Zioga; en 2000 Es nuestra nuestra vida (disco de oro), con música de Evanthía Rebútsika y letras de Ares Davarakis; en 2001 De una sola vez (un sencillo que alcanza el disco de oro), con música de Lavrendi Majeritsa y letras de Isaac Susis; en 2002 un doble CD de Yannis Kótsiras en directo que en pocos meses desde su aparición en el mercado alcanzó las 120.000 copias vendidas; en 2003 Caballito de madera, con música de Lavrendi Majeritsa y letras de Isaac Susis, y el DVD cuyo título es Qué canción cantarte. En 2004 salió el disco 30 y pico, con música y letras de Manolis Fámelos y de Kostas Livadás que se convirtió también en disco de platino. En una de las canciones ha compuesto letra Haris Alexiou mientras se incluye también una canción cuya música y letra ha compuesto, por primera vez, Yannis Kótsiras.

 

Kótsiras ha participado en discos de Nikos Portokáloglu, Nikos Ádipas, Dimitris Papadimitríu, Haris Alexiou, Eleni Tsaligopulu, mientras participaba en los discos tributo a Dionisis Savvópulos, Yannis Markópulos y a Mikis Theodorakis. En sus apariciones en directo ha colaborado con Haris Alexiou, Eleftheria Arvanitaki, Vasilis Papakonstandinu, Eleni Tsaligopulu, Dimitris Basis, Kostas Makedonas. Ha realizado grandes giras veraniegas, con sus giras en solitario más importantes los veranos de 2001 y 2003, que abarcaron más de cuarenta etapas en Grecia, Chipre y Europa. En 1998/1999 participó en conciertos de Yannis Markópulos en el Palacio de la Música de Atenas, y en el Estadio de la Paz y de la Amistad en Patras.

En mayo de 2001 interpretó como solista la Marcha Espiritual de Ánguelos Sikelianós y el Axion Esti (Dignum est) de Odysseas Elytis, dos eminentes obras de Mikis Theodorakis en el Odeón de Herodes Ático, e inmediatamente después en septiembre en el Teatro de Tierra en Tesalónica y en el Antiguo Teatro de Epidauro. Es el quinto y el más joven intérprete del Dignum est. El concierto que tuvo lugar en el “Hirodio” circuló en un doble CD en diciembre de 2001. En abril de 2002 con Tania Tsanaklidu interpretó de Mikis Theodorakis las obras Epitafio y Romiosyni (Helenidad) en Chipre con la Orquesta Sinfónica Presidencial del Kremlin. Este concierto se repitió en junio en Moscú, en Atenas y en Tesalónica. En junio de 2002 interpretó en el Merodio la obra El sol y el tiempo, al mismo tiempo que la Arcadia VIII (Miló-Haris), con música y poesía de Theodorakis. En noviembre de 2002 interpretó el Camino en el Palacio de la Música de Atenas, de Mimis Plessas y de Levteris Papadópulos.

En octubre de 2003 fue galardonado con el premio “Best Selling Greek Artist”, que organiza el instituto World Music Awards y la IFPI, y que concierne a las ventas de sus discos en total para los años 2002 y 2003. En marzo de 2004, varios días después de la ceremonia de encendido de la llama olímpica en la antigua Olimpia, circuló internacionalmente el disco sencillo Pass the flame (Pasa la llama), que contiene la canción oficial de la Carrera de la Antorcha Olímpica de Atenas 2004, en el cual hizo una interpretación en vivo en la ceremonia de apertura de los Juegos Olímpicos de Atenas 2004. El sencillo contiene tres ediciones de la canción (en inglés, en griego, y su versión orquestal). Yannis Kótsiras interpreta la canción también en los dos idiomas. Pass the flame fue escrito por Trevor Horn, un compositor que tiene asociado su nombre a muy importantes artistas del panorama internacional (Paul McCartney, Bryan Ferry, Pet Shop Boys, Art of Noise, etc.) en colaboración con Lol Creme, se grabó en los estudios Sarmwest en Londres y Lina Nikolakopulu escribió la letra en griego.

En marzo de 2005 participa en la nueva versión de las históricas obras Cruz del sur y Líneas de los Horizontes de Thanos Mikroutsikos con poesía de Nikos Kavvadías junto con Lavrenti Majeritsa, Jristos Thiveos y el primer intérprete de la obra, Yannis Kutras. La representación concreta tuvo lugar en el Palacio de la Música de Atenas durante seis días con todas las entradas vendidas de antemano. A continuación el mismo espectáculo dará la vuelta a Grecia y será editado en un disco en octubre de 2005, que muy rápidamente se convierte en disco de oro.

En septiembre de 2006 sale su octavo disco en solitario con el título “Besos viajeros”. Para este disco han compuesto música: Steryos Gargalas, Jristóforos Yermenís, Jristos Dantis, Vangelis Majeras, Tasos Panayís, Ciriaco Papadópulos, Thanos Papanikolau y Stelios Rokkos. Letra, aparte de Yannis Kótsiras, han escrito Viky Yerothodoru, Vasilis Yannópulos, Lilian Dimitrakopulu, Vasilis Makrimíjalos, Zoí Panayotopulu y Manos Eleftheríu.

 

He traducido la siguiente reseña biográfica de esta dirección:

 

http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Blog&file=page&op=viewPost&pid=7633

 

Un par de canciones…

Έτσι κι αλλιώς De todos modos

Έτσι κι αλλιώς να επιστρέψω δεν μπορώ
σ' ένα παράδεισο που μ' έδιωξε και να 'μαι,
βρίσκομαι, χάνομαι, απελπίζομαι, επιζώ,
κι όταν δεν έχω τι να κάνω σε θυμάμαι.

Σφίγγω τα δόντια, παριστάνω το χαζό,
χάνω ευκαιρίες γιατί θέλω να θυμάμαι,
έτσι κι αλλιώς να επιστρέψω δεν μπορώ
σ' ένα παράδεισο που μ' έδιωξε και να 'μαι.

Όταν θα νιώσεις όπως ένιωσα εγώ,
το πρόβλημά μου όταν γίνει και δικό σου,
όταν θα έχεις μ' ένα σύννεφο δεσμό
και μόνο σύμμαχο τον εαυτό σου...

Εγώ να ξέρεις θα τραβιέμαι γύρω εδώ,
εγώ να ξέρεις θα 'μαι πάντα ο άνθρωπος σου
όταν θα νιώσεις όπως ένιωσα εγώ,
το πρόβλημά μου όταν γίνει και δικό σου.

Έτσι κι αλλιώς να επιστρέψεις δεν μπορείς
είναι νωρίς απ' το θυμό σου να χωρίσεις,
ρίχνεις τα δίχτυα σου αλλού μα απορείς
ποιον απ' τους δυο μας δεν μπορείς να συγχωρήσεις.

Δεν ξέρω πόσο θα σου πάρει να το βρεις
και σου μαθαίνω απ' τ' αδέσποτα ειδήσεις,
έτσι κι αλλιώς να επιστρέψεις δεν μπορείς
είναι νωρίς απ' το θυμό σου να χωρίσεις.

Έτσι κι αλλιώς να επιστρέψω δεν μπορώ,
σ' ένα παράδεισο που μ' έδιωξε και να 'μαι.
Με τη δουλειά και με τα ζόρια σε ξεχνώ,
μα είδα το θαύμα κι όσο ζω θα το θυμάμαι.

Έτσι κι αλλιώς να με γυρέψεις είν' αργά.
Ότι κι αν κάνεις σε νικάν οι αναμνήσεις.
Μονάχη ακόνισες μαχαίρια και σπαθιά
κι έσπειρες γύρω σου καρφιά να περπατήσεις.

Κάποτε θα 'ρθει η στιγμή και θα το δεις,
δίχως τηλέφωνο ή γράμμα θα βρεθούμε,
και δίχως τίποτα να κάνω ή να πεις,
μέσα στα δάκρυα της συγνώμης θα πνιγούμε.

Μονάχα έτσι θα τελειώσουμε εμείς,
σ' έναν αθάνατο παράδεισο όταν μπούμε.
Κάποτε θα 'ρθει η στιγμή και θα το δεις,
δίχως τηλέφωνο ή γράμμα θα βρεθούμε.

 

De todos modos no puedo volver

A un paraíso que me expulsó aunque esté,

Me halle, me pierda, me desespere, sobreviva,

Y cuando no tengo nada que hacer me acuerdo de ti.

 

Aprieto los dientes, represento al tonto,

Pierdo ocasiones porque quiero recordar.

De todos modos no puedo volver

A un paraíso que me expulsó aunque esté.

 

Cuando te sientas como me he sentido yo

Cuando mi problema sea también tuyo,

Cuando tengas un vínculo con una nube

Y tu único aliado seas tú mismo…

 

Que sepas que yo me retiraré por aquí alrededor,

Que sepas que tu hombre siempre seré yo

Cuando te sientas como me he sentido yo,

Cuando mi problema sea también tuyo.

 

De todos modos no puedes volver

Es pronto como para que te separes de tu ira.

Lanzas tus redes a otra parte, mas dudas

A quién de nosotros dos no puedes perdonar.

 

No sé cuánto te va a llevar hallarlo,

Y te enseño noticias de las cosas que no tienen dueño.

De todos modos no puedes volver,

Es pronto como para que te separes de tu ira.

 

De todos modos no puedo volver

A un paraíso que me expulsó aunque esté.

Con esfuerzo y por la fuerza te voy olvidando,

Mas vi el prodigio y cuanto vivo lo recordaré siempre.

 

De todos modos es tarde para que me busques,

Hagas lo que hagas te vencen los recuerdos.

Tú sola afilaste cuchillos y espadas

Y sembraste a tu alrededor clavos para caminar.

 

Alguna vez llegará el momento y ya verás,

Sin teléfono ni carta nos encontraremos,

Y sin nada que yo haga ni que digas tú

Nos ahogaremos entre las lágrimas del perdón.

 

Solamente así terminaremos nosotros,

Cuando entremos en un paraíso inmortal,

Alguna vez llegará el momento y ya verás,

Sin teléfono ni carta nos encontraremos.

Σ΄αγαπάω Te quiero

Θα περάσει το ξέρω θα περάσει
κι αυτή η νύχτα που διαβόλια με'χουν πιάσει
μα φοβάμαι πως κι απόψε αν δε σε δω
κάποια τρέλα θα κάνω και θα’ρθω

Δε με πίστεψες ποτέ
δε με άφησες καημέ
να σου δείξω το πόσο σ'αγαπάω.
Δε σε χόρτασα κι εγώ
και σε έχω σαν θεό
κι όπου πάω μαζί σε κουβαλάω,
σ' αγαπάω...

Θα γελάσει το ξέρω θα γελάσει,
η ψυχή μου κάποια μέρα θα γελάσει
και θα είναι εκείνη η μέρα που θα ’ρθεις
σαν τραγούδι ξεχασμένο να με βρείς...

Δε με πίστεψες ποτέ
δε με άφησες καημέ
να σου δείξω το πόσο σ' αγαπάω.
Δε σε χόρτασα κι εγώ
και σε έχω σα θεό
κι όπου πάω μαζί σε κουβαλάω,
σ' αγαπάω..

Pasará, lo sé, pasará

incluso esta noche en la que unos diablos me han capturado.

Mas temo que también esta noche si no te veo

Alguna locura haré y vendré.

 

Nunca me has creído,

No me has dejado, pobre de mí,

Demostrarte cuánto te quiero.

No me he cansado de ti y yo

Incluso te tengo como una divinidad,

Y allá donde voy conmigo te transporto.

Te quiero.

 

Se reirá, lo sé, se reirá,

Mi alma algún día se reirá,

Y será aquel día que vengas

Como una canción olvidada para encontrarme.

Haris Alexiou en España

Haris Alexiou en España

Me acabo de enterar a través de La caja de música de que el 11 de junio de este año 2008 Haris Alexiou nos va a hacer otra visita y que va a dar un concierto en Madrid, en el teatro Albéniz a las 20:30. ¡Bien! Aquí dejo el enlace:

http://www.syntorama.com/cas/conciertos/1202461675280573/

Κόκκινο γαρίφαλο -- Clavel rojo

Acabo de finalizar mis exámenes de febrero... Riendo Chulo ¡¡¡!!!

Vuelvo un poco a la normalidad, y os dejo con una preciosa canción que cantan juntos Yannis Parios y Haris Alexiou, con preciosas imágenes de Grecia. Riendo

Για να με γνωρίσεις μες στο πλήθος
φόρεσα γαρίφαλο στο στήθος
Από μια γιορτή που μόλις τέλειωσε
μια γιορτή που δίστασες να πας

Κόκκινο γαρίφαλο, κόκκινο γαρίφαλο
πάνω στο πουκάμισο, στο μέρος της καρδιάς
Κόκκινο γαρίφαλο, κόκκινο γαρίφαλο
πάρ' το από το στήθος μου, ελπίδες να κρατάς

Ρώτησα χαμένη μες στο πλήθος
ποιος φοράει γαρίφαλο στο στήθος
Κι ήρθα να το πάρω με τα χέρια μου
είναι αυτά τα χέρια που αγαπάς

Para que me reconozcas entre la multitud

me he puesto un clavel en el pecho

De una fiesta que acaba de finalizar,

una fiesta a la que dudaste si ir o no.

 

Clavel rojo, clavel rojo,

sobre la camisa, en la parte del corazón.

Clavel rojo, clavel rojo,

Tómalo de mi pecho, mantén las esperanzas.

 

Pregunté, perdida entre la multitud,

que quién llevaba un clavel en el pecho.

Y llegué a cogerlo con mis manos,

son estas las manos que amas.